szeniu wysokości udziałów członkowskich, co było ważną sprawą dla dalszego
udzielania kredytów i możliwości podwyższenia ich wysokości. Na tym samym
Walnym Zgromadzeniu dokonano podziału zysku po odliczeniu 25% podatku
(była to poważna kwota, gdyż wynosiła 115 510 złotych) i oprócz przeznacze-
nia kwot na fundusz zasobowy oraz fundusz rozwoju spółdzielni, pojawiły się
nowe pozycje, a były to między innymi pieniądze na budowę „Szkół Tysiącle-
cia”, organizację spółdzielni uczniowskich, dla Kół Gospodyń Wiejskich, na bu-
dowę „Domu Chłopa” wWarszawie, dotacje dla zrzeszenia sportowego LZS, na
cele kulturalno-oświatowe i dla Komitetu Pomocy Społecznej. Takie propozycje
podziału przedstawiano także w następnych latach.
Nie budziło to wielkiego entuzjazmu, bo członkowie woleliby, aby te lo-
kalnie wypracowane pieniądze były wsparciem tylko miejscowych inicjatyw
i przedsięwzięć. Ponieważ jednak były to daniny powszechne, traktowano je
jako „jeszcze jeden podatek”. Do spraw przykrych należało też pozbawianie
opornych dłużników członkostwa Kasy. Egzekucję długów utrudniał bowiem
fakt, że ludzie ci często zmieniali pracę i miejsce zamieszkania, więc przeważ-
nie kończyło się to tylko przeksięgowaniem ich udziałów na koszty zadłużenia.
Bank Spółdzielczy
Ustawa z 1960 roku o Prawie bankowym upraw-
niła spółdzielnie oszczędnościowo-pożyczkowe
do używania nazwy „bank spółdzielczy” lub „bank
ludowy”. Walne Zgromadzenie członków Banku
z 30 kwietnia 1961 roku przyjęło statut spółdzielni
o brzmieniu wzorcowym, ustalonym rok wcześ-
niej uchwałą Krajowego Zjazdu Delegatów SOP.
Ustalono, że spółdzielnia nadal będzie działała
pod nazwą Kasa Spółdzielcza w Barlinku, jej sie-
dzibą pozostanie miasto Barlinek, ale terenem
działalności będą teraz miasta Barlinek i Pełczyce
oraz gromady Barlinek, Karsko i Pełczyce. Powięk-
szono Radę Nadzorczą do 14 członków i 3 zas-
tępców wybranych na okres 2 lat.
W niespełna rok później, 25 marca 1962 roku,
ten nowy statut powędrował do kosza. Walne
Zgromadzenie zmieniło zdanie, rozstano się z naz-
wą „Kasa Spółdzielcza” i przyjęto nową – Bank
Spółdzielczy w Barlinku. Nie zachowały się zapisy
o motywach, bądź jakiejś dyskusji nad tą zmianą.
Po upływie czasu możemy tylko powiedzieć, że
nazwa „bank” utrzymała się ponad pół wieku.
Natomiast statut musiał wylądować w koszu, ale
nie z powodów merytorycznych, lecz za posługi-
wanie się starą nazwą „Kasa”. Z nowym statutem
spółdzielcy w Barlinku wytrzymali dość długo –
całe 13 lat.
Pierwsza strona sprawozdania z działalności Rady Nadzorczej z 1961
roku. Wymienieni zostali członkowie Zarządu, prezydium Rady, Komisji
Kredytowo-Oszczędnościowej i Komisji Społeczno-Samorządowej
49
